راهنمای کلینیکی مینی ایمپلنت های ارتودنسی ۲۰۲۰ – ویرایش دوم [ رویان پژوه ]

از دیرباز کنترل انکوریج دغدغه ای مهم در علم ارتودنسی بوده است. به طور سنتی ارتودنتیست ها تکیه بر انکوریج قدامی خلفی داشته اند اما با ورود مینی ایمپلنت از دهه ۱۹۹۰ کنترل سه بعدی انکوریج ممکن شده است. اکنون مینی ایمپلنت طول درمان و نیاز به همکاری بیمار را کاسته و قابلیت پیش بینی مکانیک های درمان و نتایج کلینیکی را افزایش داده است. مینی ایمپلنت معالجه بیماران بالغی را که درمان های روتین و یا ریسک جراحی های ارتوگناتیک را نمی پذیرند امکان پذیرتر نموده است.