اصول معاینات و تشخیص بیماری های دهانی فکی [ رویان پژوه ]

معاینه بالینی به منزله شیوه‌ای معتبر جهت شناسایی علائم و نشانه‌های بیماری توصیف می‌شود. بی‌شک همخوانی بین معاینه و تعیین تشخیص بیماری هرقدر منطبق بر اصول علمی و پایه‌های دانش باشد، به درمان زودرس بیماری‌ها کمک می‌کند. آنچه که می‌تواند نقش معاینه را کم‌رنگ سازد، پیشرفت روزافزون فناوری و ساخت ابزار تشخیصی مدرن است که بیش از پیش پزشکان و دندانپزشکان را وابسته به شیوه‌های تشخیصی پاراکلینیکی می‌سازد و به احتمال قریب به یقین موجب کاهش دقت در روند معاینات می‌گردد که در کنار این امر نیز وجود مشکلات خاص از قبیل عدم دسترسی آسان به تجهیزات آزمایشگاهی می‌تواند بروز معضلات عدیده‌ای را به همراه داشته باشد. حفره دهان به مثابه جایگاه علائم و تظاهرات بسیاری از ضایعات از جمله بیماری‌های سیستمیک محسوب می‌شود که در برخی موارد نیز اولین علامت بیماری در دهان آشکار می‌گردد. بنابراین تشخیص در وهله نخست می‌تواند مسئولیت یک دندانپزشک را دو چندان نماید. لذا آگاهی از روند معاینه نه تنها برای حفظ سلامتی دهان و دندان ضرورت می‌یابد، بلکه می‌تواند موجب پیشگیری از عوارض بیماری در ارگان‌های حیاتی دیگر گردد